vrijdag 26 februari 2010

Eventjes dieper in de broesse

Ey hey!

Ik wil jullie al eventjes super hard bedanken voor al jullie steun en bijdragen voor de poppetjes. Het is al een waar succes!! ... Maar er mogen er natuurlijk altijd nog bij komen ;-)
Bij deze BEDANKT!!

Wat ik jullie ook nog wou vertellen is mijn belevenissen van vorig weekend. Samen met Liesbeth (medevrijwilligster) en Marieke (meisje van mijn school ) ben ik naar Mergue geweest. Gepakt met bergen vol moed en een overlevingspakket zijn we vertrokken naar Zorgho met de bus, waar de chauffeur van de burgemeester ons stond op te wachten.
Wat een uitzicht!! Er gaat niks boven rijden op het platteland en genieten van het prachtige landschap (de typisch mossi huisjes, het rode landschap, de vlakte, dieren,...)
Na een uurtje kwamen we aan in Mergue.
Mergue is een zeer sympathiek klein dorpje in midden van de Burkinese broesse, zo'n uurtje van de verharde weg. We mochten verblijven bij de burgemeester, die maar al te fier zijn dorpje aan ons voorstelde. Een rondtrip (met de burgemeester als gids) maakte het al snel duidelijk wat dit dorpje zo bijzonder maakt...
Met de hulp van een grote missiepost van paters en zusters en financieele hulp van Noord-Zuid West-Vlaanderen zijn ze er in geslaagd om in de droge vlakte een leefbaar dorpje te maken.
Er zijn verschillende waterputten beschikbaar, akkers (de droogte maakt dit wel niet altijd gemakkelijk, 4 maanden/jaar hebben ze eten), een pracht van een kerk (ongelofelijk!), mooi klooster (nonnetjes die weeskids verzorgen, micro-kredieten uitgeven), een school (gefinancieerd door West-Vlaandere, jawel!) en binnenkort zelfs elektriciteit (lobbying bij de staat brengt dan toch iets op).
Wat een pracht mensen daar! Geleid door hun geloof proberen ze het beste van te maken.
Zo'n intelligente en gastvrije paters!! Echte wereldreizigers die de problemen in Burkina maar al te goed kennen. Eéntje van hen was vroeger André. De nonkel van Liesbeth (mijn mede-vrijwilligster). Volgens de verhalen van de paters, een zeer begeesterende man die zeer veel goeds heeft gedaan in hun communitie. 15 jaar heeft hij gewoond in Mergue (en de banden tussen west-Vlaandere- Burkina aangemaakt). Drie jaar geleden is hij daar gestorven.... maar lang niet vergeten!
Zondag hebben we daar dan ook een mis mogen meemaken. Eventje nostalgie voor mij, ... zelfs de liedjes herkende ik van vroeger ...met een afrikaanse toets natuurlijk ;-)

Dit weekend komt de mama en de zus...ik ben is benieuwd wat ze van burkina gaan vinden... Warm, dat is zeker ( +-45°)!

Groetjes
XXX

vrijdag 19 februari 2010

Wij hebben je hulp nodig!!



































Liefste vriendjes/familie


Burkina heeft jullie hulp nodig!...en wel zo....

Help Pan Bila (en mij) door één van onze zelfgemaakte (WC)POPJES te kopen....Ze zijn leuk, tof, praktisch en je helpt er vele hulpbehoevende burkineze families mee die het geld hard kunnen gebruiken! Deze popjes worden door de verstoten zwangere vrouwen die bij mij op het centrum verblijven zelf gemaakt. De vrouwen zijn echt geweldig (ik kan het weten!) en verdienen een extra steuntje in de rug.
Vermits de verkoop van popjes hier zeer moeilijk verloopt( vermits de mensen hier in het algemeen te arm zijn) dacht ik om de goedheid van de belgen eens te testen ;-)
Ik verzeker het jullie dat de opbrengst voor de volle 100% terug gaat naar het centrum en de arme gezinnen uit het dorp (door voedsel bedeling en onderwijs). Ik ben overtuigd van dit ongelofelijk project en wil jullie daarom allen overtuigen om mee in dit project te stappen en een popje te kopen. Spreek jullie friends, ouders, kids aan en steun Pan Bila!!


PRIJS? 5 euro

HOE? door een overschrijving te doen naar mijn bankrekening (Julie Van Steenkiste) en in de mededeling je naam en aantal popjes te vermelden. Zo kan ik op het einde van mijn verblijf de hele bestelling mee naar belgie nemen. ( Of voor de snelle onder jullie, kan ik ze laten meegeven door de mama) Banknr: 001- 3665279-16


Zijn jullie nog niet helemaal overtuigd of wil je gewoon iets meer weten over het Pan Bila project, ga dan maar eens kiijken op: panbila.wordpress.com/pan-bila/ of julieinburkinafaso.blogspot.com


Groetjes , dikke kus en bedankt voor jullie steun!

Julie

vrijdag 12 februari 2010

Wat vliegen de dagen voorbij! Vroeg opstaan, laat gaan slapen en nog geen tijd genoeg...
Soms denk ik dat we de Afrikanen helemaal niet begrijpen als we durven beweren dat ze lui zijn. Respect voor de vele werkende vrouwen die elke dag opnieuw moeten koken (rijst uit sorteren, bloem zeven, vuur stoken, water halen,...), kids wassen (meerdere malen per dag want alles is hier zeer stoffig), kuisen, kleren wassen, water pompen,... en voltijds gaan werken.
Ook ik verschiet er telkens weer van hoeveel tijd de huishoudelijke klusjes hier innemen.

Genoeg gezeverd,..even ter herinnering...ik vind het hier zalig!! Elke dag opnieuw beleef ik weer 'crazy new things'... maak ik kennis met nieuwe interessante mensen (mossi's, prins, buurtbewoner,...) of is het lekker genieten van het heerlijk weertje aan het zwembad.

Voorbije week was weer zeer vermoeiend, maar zeer plezant en leerrijk. Stafvergadering gehad, micro-kredieten uitgedeeld aan een nieuwe groep vrouwen, op huisbezoek gegaan, kleren verkocht, engelse les gegeven aan de jongens, (op aanvraag) spellekes gaan spelen met de schoolkids, naar de kerk gegaan (want geloof is hier zeer belangrijk), wijkjes gaan verkennen met het brommerke, chef van Nioko 2 gaan bezoeken, start fondsenwerving (hier horen jullie nog van ;-) ) , stage rapport gemaakt, uit gaan eten met enkele vriendinnetjes en vriendjes op het cultureel centrum....en zoveel meer.

Ook heb ik een poging ondernomen om de gevangenis te gaan bezoeken. Een burkanese vriend van het project (frederic) geeft daar Mooré lessen en ging mij proberen mee binnen te krijgen. In het begin verliep alles goed... de eerste bewakers kende Fréderic goed... en zodus kon ik mee naar binnen. Daar stond een vrachtwagen klaar om naar het justitie te vertrekken met vele (+_40) gevangen in... (echt zoals in de middeleeuwen/tekenfilmkes) ...zeer zielig.
10 minuten later begon het moeilijker te worden. Bewaker zei dat ik direct het plein moest verlaten (burkanees voor" geef wat geld, onderhandel nog een beetje en je moogt iets langer bliijven"), ... frederic wijgerde en de chef van de gevangenis werd erbij geroepen. Met hem maakten we (na zo'n 20 minuten onderhandelen) een nieuwe afspraak voor volgende maand. ...Ik ben eens benieuwd!

Oh ja, gisteren ben ik en Jasper op bezoek geweest bij "het feest van de straatkinderen"in Ouaga. Super cool initiatief, dus gingen we is gaan kijken. Maar ...we mochten niet binnen. Een bende straatkids wouden geld (want blanken hebben geld),...wij zeiden nee en riepen Ethienne erbij. Na wat trekken, duwen en roepen geraakten we uiteindelijk binnen. Zo'n 300 kids recht van de straat waren aan het genieten van een heerlijke rijst maaltijd en enkele koekjes. Met grote ogen keken ze ons aan, begroeten ons, waaiden....en overal kon je "Nazara, Nazara,..."(blanke) horen fluisteren. ....
Maar straatkids zijn geen engeltjes.... elke dag opnieuw moeten ze proberen te overleven en vormen daarvoor vaak bendes. ... Het was dus weer even adem inhouden als we naar buiten moesten. (stiekem was ik blij dat we niet in latijns-Amerika zaten waren revolvers wel vaker voorkomen). Later hoorden we dat er een groot steekpartij heeft plaatsgevonden tussen de verschillende bendes, juist toen we waren vertrokken... Wat hebben we geluk gehad!

Nu, begrijp me niet verkeerd, in het algemeen zijn de burkanezen de meest sociale, lieve en eerlijke mensen die ik al op mijn reizen ben tegen gekomen. Het liefste zou ik aan iedereen geld willen geven en hen de mogelijkheid willen geven om de wereld te zien. Of ten minste eens vlees, druiven of mango's laten proeven of hen de volgende stad laten zien.

Dit weekend wordt ook zeker leuk. Op de internationale school is het een softbal tornooi, op het project komen 5 belgen op bezoek en in de stad is het een groot cultureel festival (afrikaanse fanfare, concerts, dans optredes, art dans le reu,....) EN niet te vergeten...Het is VALENTIJN!! en ik heb de 9 schattigste valentijntjes die je maar kunt wensen. De jongens op het project. (Al de hele week zijn ze me bloemen aan het geven, zo schattig) Ik zal zeker foto's trekken ;-)

Wat me wel een beetje zorgen maakt is Malaria. Iedereen (zelfs een nieuwe vrijwilligerste) heeft vorige week Malaria gehad....symptomen? Koppijn, (koorts),...!! Dus nu begin ik al te freaken als ik maar een kleinste glimp van koppijn heb (dat het nu ingebeeld is of niet...)

Voor de niet-facebookers onder ons, spreek je kids /friends/ ouders aan want foto's staan op facebook. Dikke kus



JulieXXX