dinsdag 6 april 2010
VANALLES!
NAZARRRAAA BONNJJOOUUURRR!!!
Het leventje als Nazara in Nioko 2 gaat ondertussen rustig verder. Als ik s'ochtends eten ga halen voor de hondjes zijn er altijd een paar kids die gek worden van het feit dat een 'nazara' dicht bij hen staat. Sommige kunnen wel een half uur volhouden met het zinnetje 'nazara bonjour...cava?'...of anderen strijden om een handje... Deze middag ben ik met zijn allen gaan tekenen....zo schattig. Meesten wisten niet eens hoe ze een potlood moesten vasthouden...ik wil binnenkort een muur verven ...misschien kunnen zij mij helpen ;-)
Nadien ga ik meestal naar de bureau, paseer ik reuze camions die overladen zijn, 100den fietsers en vele mototen met wel 10 tallen levende geiten of kippen op die elk zo hard mekkeren dat je er soms echt wel misselijk van wordt.
S' avonds en in het weekend ga ik meestal naar Ouaga om iets leuks te doen met een paar zalige vriendinnetjes (Nikita en Laura, bij deze zijn jullie vereeuwigd! ;-) en vrienden. Ik moet wel zeggen dat dit de Burkinese ervaring wel veel vergemakkelijkt...even kunnen lachen met de situaties, filosoferen over de vele culturen en godsdiensten of op avondtuur gaan ;-)... één van onze favoriete sporten zou ik zo zeggen; 'rechts-links' hebben we het genoemd. Gewoon rijden en kijken waar we uitkomen...
Nikita en Laura werken in het grote Ouaga ziekenhuis. Wat zij allemaal meemaken kunnen velen van ons niet geloven. De regel in het algemeen is 'eerst betalen, dan verzorging' en vermits betalen vaak een probleem is..weet je wat de gevolgen zijn. Ook kwamen ze overlaatst een vrouw tegen die opzoek was naar haar baby...ze vroegen aan een andere verpleegster waar het kindje was... zij zei dat het al twee weken dood was maar dat niemand iets kon zeggen voor dat 'de wijzere ouderen' het hadden gezegd tegen de moeder. Dus bleef iedereen aan de mama maar zeggen ' uw kindje ligt onder de zuurstofflessen'. 

Erin, een amerikaans vriendinnetje is vorige week vertrokken. Zij had bij haar gastgezin een afscheidsfeestje gegeven...super in zo'n burkinees huis en later volgde natuurlijk een feestje in een afrikaanse dansbar.
Pasen hebben we gevierd bij Catherine en haar burkinese vriend....Met een gezonde mengeling van Nazara's en burkinezen kon de avond niet meer stuk.
Ook had ne andere vriend van ons een brunch gegeven voor pasen....ik had het gevoel dat alle nazara's van burkina er waren...zeer vreemd! Maar wat een heerlijke brunch...belgische wafels, pannekoeken, fruitsla....Hmmmm wat had ik dit gemist.
DOUCHE!
Jawel, je hoort het goed....gedaan met stinken, emmertjes over je gooien en rennen naar het zwembad om een goede douche te nemen... PAN BILA heeft een DOUCHE! Zzeer welkom want hot season is begonnen!!! + 45°! Het is nu echt aan het opwarmen!! Deze nacht ben ik uit pure miserie onder de douche gaan staan met mijn nachtkledij aan...vermits de honden het ook niet meer zien zitten...heb ik ze ermee onder genomen ;-)!
VANALLES!
EEN DIEF!!!
Jawel! Ik word nog steeds belaagd door een dief. Zaterdag heeft hij voor de 4e keer toegslagen. Ik was naar een optreden gaan kijken in het frans cultureel centrum, naar een schitterende cirkusartiest.... terwijl er iemand in mijn hutje, alles overhoop heeft gehaald om maar iets van geld te vinden.
Wat een ravage! Ik was er echt niet goed van...gelukkig had ik van Noel 2 dagen geleden een kluis gekregen en had ik het geld erin gelegd. Het is een kluis met twee sleutels. 1 sleutel hield ik altijd bij... en de andere had ik verstopt in het strooien dak...Je geloofd het nooit, MAAR hij heeft de sleutel gevonden!! Wat een domper!! Gelukkig kan hij nog steeds niet in.
Maar gisteren avond heeft het noodlot weer toegeslagen...deze keer was ik nog maar 5 minuten weg om samen met de jongens naar de voetbal te gaan kijken, en er stond een vreemde voor mijn deur! Het probleem normaal gezien is dat de meiden mijn huisje niet zien in het donker (want er is geen elektriciteit) maar deze keer brande het gasvuurtje dus iemand van de vrouwen heeft alarm kunnen slaan! met allen zijn we naar mijn hut gelopen, met stokken, pillampen, stenen,.... maar juist te laat! Nu is het zeker!!! het is iemand die me spioneerd en de sleutel heeft van mijn hutje. Ik moet zeggen...niet echt mijn tofste ervaring hier in Burkina. Maar vermits ik vrij weinig waardevolle spullen hier heb, kan ik ze bijna altijd meenemen. ... Het stomme is natuurlijk dat je niet weet wie het is. Iemand van project? Iemand van de wijk? Ik ken de dorpelingen al vrij goed,...en weet dat als ik s'avonds aangevallen zou worden, waarschijnlijk voor me zouden opkomen (deden ze al bij een klein accidentje). Maar om een dief onder hun te vinden is te moeilijk. In ieder geval is het iemand die einde raad is,... want op diefstal staan hier zooo grote straffen, dat je wel gek moet zijn om het te doen in een centrum met 40 man.
De meisjes zijn natuurlijk in alle staten...;en willen niet meer dat ik daar slaap. Hij kan je wel vermoorden' roepen ze allemaal! (Geen nood;part of the culture ;-) ze overdrijven vaak) Nu slaapt er altijd een meisje dicht in mijn buurt om alarm te slaan...laten we hopen dat de dief snel gevangen wordt.
kusjes
XXX
Kermis
EEN ECHTE LEUVENSE BURKINESE KERMIS!!
Vorige donderdag was het zo ver! 1 april! De jaarlijkse uitstap van de CAP kids (Children aid program). 300 kids stonden te popellen op een dag amusement... het zou een kermis moeten worden...en de mensen die me een beetje kennen weten dat ik niks liever doe dan zo'n dag organiseren! Dus greep ik deze dag met beide handen vast.
Het was echter wel een uitdaging om zo'n dag mogelijk te maken in Burkina. We moesten namelijk rekening houden met de vele cultuurverschillen, de favoriete spelen van de burkinezen, het vinden van materiaal (!!!) , vinden van extra hulp animatoren en rekening houden met het burkinese klimaat ( drinken? schaduw?) en beperkingen (geen waterspelen, voedselspelen).
De voorbereiding heeft wel 3 weken in beslag genomen. Eerst spelen uitvinden, praktische regelingen treffen, transport Ouaga kids regelen, materiaal zoeken (wat een uitdaging....maar uiteindelijk vind je alles wel) en alles overleggen met het personeel. Niet altijd even simpel ;-) Ten eerste bots je vaak op cultuurverschillen. Veranderingen hier in Burkina liggen namelijk gevoelig...het zinnetje "pas notre habitude" is wel meerdere keren gevallen en wil eigenlijk het zelfde zeggen als "je moogt op uwe kop gaan staan, maar we veranderen niet". Gelukkig wou de directie ook grondige veranderingen en hebben we vele ideeën kunnen doorduwen. (achteraf waren ze wel zeer gelukkig)
Ten tweede is het best grappig om te zien dat onze meest simpele spelletjes hier niet gekend zijn... bv bowlen heb ik lang mogen uitleggen of hoe je verf moet mengen om bv groen te krijgen. Best wel grappig.
Gelukkig waren de kids rapper weg met de spelletjes en was het een waar succes! Zowel kermisspelletjes (zoals ringgooien, schieten, blikken omverwerpen), vlaamsespelen (joebakken, petanque,..), sportactiviteiten (parcour d'obstacle, zakkenlopen,...), salle de créativité (kettingen maken van rietjes, schaduwtekenen,...), laboratorium, papier/sneeuwspelen, café, pottenbakker,... waren voorzien.
Ook hebben we aan sensibilisatie gedaan. Bijvoorbeeld na de wc moesten de kids hun handen wassen (kraantje gemaakt van een conserveblik), op het einde moesten ze de papiertjes oprapen (want vuil is het hier wel) en hebben we een heel fietsparcour opgezet met verkeersborden om de kids (eerst en vooral te leren fietsen en) de verkeersregels te leren.
Op het einde moesten de 4 teams strijden in een echte formule 1 kermiskoers. Zalig spannend! Met hun zelfgemaakte wagens moesten ze strijden voor een zak snoep...en team blauw heeft gewonnen!
Wegens groot succes willen we het op het einde van jaar overdoen,...maar deze keer voor alle wijkkids van Nioko 2 :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)



